تشخیص نوع گفتگو(۲)

تشخیص نوع گفتگو(۲)

تشخیص نوع گفتگو

بعد از یک روز سخت کاری، به خانه آمده اید. در حال تماشای تلویزیون هستید و همسرتان یک لیوان چای برای شما می آورد. ناراحتی و عصبانیت در چهره همسرتان مشخص است. سکوت کرده و به لیوان چایی خیره شده، با تعجب می پرسید، اتفاقی افتاده؟

 و او که انگار منتظر شنیدن این سوال باشد،شروع به صحبت می کند و با حرارت و عصبانیتی عجیب، از مشکلات خانه می گوید، این که تنهایی پدر او را درآورده و نمی تواند از عهده کارهای خانه بربیاید. به نظرتان در مقابل این صحبت های همسرتان چه باید کرد؟ آیا باید فکر کرد و راه حل ارائه داد. این بزرگترین اشتباه روزمره‌ی ماست. عدم تشخیص نوع گفتگو، آغازگر بسیاری از دعواهاست.

گفتگوها به دو دسته کلی تقسیم می شوند:

  • گفتگو با منظور واقعی
  • گفتگو با منظور کنایی

گفتگوی کنایی

به گفتگوهایی که هدف آن بیان احساسات و عواطف است و یا به دنبال بیان منظوری غیر مستقیم است گفتگوی کنایی می گویند. در این نوع از گفتگو قرار نیست مسئله یا مشکلی حل شود یا برای آن راه حلی ارائه شود، بلکه هدف آن فقط برون ریزی عاطفی است. زمانی این نوع از گفتگو موفقیت آمیز است که یک تخلیه روانی صورت گرفته باشد.

مثال قبلی را به خاطر بیاورید، خانمی که از مشکلات خانه شکایت می کند، این زن به دنبال راه حلی برای برون رفت از مشکلات نیست بلکه فقط می خواهد شما مشکلات او را به عنوان همسرش بشنوید و او را درک کنید. حتی گاهی اوقات شکایت از درد، یا مرور خاطرات تلخ گذشته ریشه در یک نیاز عاطفی دارد،در واقع همسر شما با بیان احساسات تلخ گذشته در حال یک تخیله روانی است و اشتباه ترین کار ممکنه در این مواقع، برخورد منطقی با این صحبت ها و ارائه راه حل است.

در آقایون این ابراز احساسات به شکلی دیگر است، مردی را تصور کنید که گاهی با نظرات همسرش بی دلیل مخالفت می کند، شاید در این جا مرد لزوما مخالف نباشد بلکه فقط می خواهد جایگاهش در خانه به رسمیت شناخته شود. گاهی اوقات نیز آقایان شروع به تعریف از موفقیت های کاری خود می کنند در این هنگام خانم خانه نباید بگوید شوهر من چه قدر مغرور است، بلکه باید با تایید همسرش در این برون ریزی عاطفی به او کمک کند.

گفتگو برای حل مسئله

نوع دیگر گفتگوها، گفتگو برای حل مسئله است. در این جا لزومی به وجود مشکل نیست،بلکه شاید تصمیم گیری در مورد هزینه کردن یک مبلغ زیاد یا برنامه ریزی برای یک مسافرت تفریحی، موضوع بحث و گفتگو باشد. این گفتگوها یک پایان مشخص دارد و آن تصمیمی است که در انتهای بحث گرفته می شود. گفتگوی حل مسئله، بحث چالش زایی است که دعوا در آن زیاد اتفاق می افتد، زیرا هر دوطرف نظر خود را درست می دانند و تلاش می کنند نظر خود را به طرف دیگر تحمیل کنند، اما برای آرامش بخشیدن به این نوع از گفتگوها چه باید کرد؟ آیا راه چاره‌ای هست؟

اگر شما یاد بگیرید در گفتگوهایی که هدف اصلی آن صرفا برون ریزی عاطفی است،عملکرد خوبی داشته باشید و از گفتگو لذت ببرید. در زمانی که با همسرتان بر سر یک مسئله چالش زا بحث می کنید کمتر دچار  دعوا و درگیری خواهید شد.  متاسفانه ما(به خصوص آقایون) خیلی از اوقات خیال می کنیم، اکثر گفتگوها برای حل مسئله است و هر گفتگویی که آغاز می شود باید یک مسئله مشخص را حل کند، در حالی که این طور نیست و بسیاری از گفتگوهایی که در خانه شروع می شود،هدفش یک تخیله روانی و رسیدن به آرامش است. در این نوع گفتگوها فرد از شنیدن هر نوع راه حلی متنفر است و فقط می خواهد شنیده شود، اما معمولا تشخیص اشتباه نوع گفتگو و ارائه راه حل باعث بروز دعوا می شود.به طور مثال همسرتان از مشکلاتی که در خانه کشیده به شما می گوید و شما  به جای شنونده بودن، به میان حرف او می پرید و راه حل ارائه می دهید. این غلط ترین کار ممکنه است. زیرا همسرتان در آن لحظه نیاز به یک برون ریزی عاطفی دارد نه شنیدن راه حل.تشخیص درست نوع گفتگو، یعنی طی کردن نیمی از مسیر موفقیت مسیری که پیچ و خم های زیادی دارد و اگر در ابتدای آن عملکرد خوبی داشته باشیم و به درستی نوع گفتگو را تشخیص دهیم، می توانیم امیدوار باشیم در پایان به یک گفتگوی برد-برد برسیم.

با ما همراه باشید با سلسله مباحث مهارت های زندگی….

حجت الاسلام محمد حسین افشاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *